Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Bijdragen over Moederlief

Een onderwerp voor spelers. Aantal bijdragen deze ronde: 0

 

Joy Puik

6,8

Weerzien in Winterswijk

Joy Puik
to: Samantha Borger
date: 15 september 2013 10.12
subject: flashback

Allerdierbaarste Sam,
En, hoe ging je lezing? Heb je ze allemaal eens goed verteld dat hun prutstheorie├źn nergens op gebaseerd zijn? Wilden ze achteraf allemaal je voeten en hoger gelegen lichaamsdelen kussen? Je vond het moeilijk, ik weet het, je stelt je aanbidders niet graag teleur, maar je hebt ze verteld dat mijn privileges boven de enkel beginnen.
Mingus net naar school gebracht. Het schaap kwam midden in de nacht bij me liggen. Hij zei dat hij eenzaam was omdat mama Sam niet thuis was. Onzin natuurlijk, hij gebruikt alles zijn zin te krijgen. Nadat ik hem had teruggelegd moest ik terugdenken aan de vorige keer dat je weg was, toen je in de Atacamawoestijn zat. En aan al die rare verwikkelingen met die schilderijen. Ik heb tot vijf uur liggen tobben en draaien.
Weet je nog toen we naar Winterswijk gingen om het schilderijtje te bekijken? Toen jij eindelijk wel eens wilde zien waar al die ophef om draaide? Ik heb je nooit goed uit kunnen leggen wat er gebeurde. Ik was zo gespannen van te voren, net zoiets als toen ik je aan mijn ouders moest voorstellen en hoopte dat ze zouden snappen wat ik in je zie. Ik hoopte zo dat je het mooi zou vinden. En waarom? Ik heb het niet geschilderd. En toen ik er weer voor stond, toen ik het terugzag of liever, toen ik het voor het eerst goed kon bekijken, barstte ik in tranen uit. Ik kon het niet uitleggen. Ik geloof niet dat je een woord tegen me gezegd hebt op de terugweg.
Natuurlijk schaamde ik me dood. Wie jankt er nou om een schilderij? Maar weet je, ik was eigenlijk ook heel blij. Ik was blij dat het me zo raakte. Dat ik me niet druk had gemaakt om niets. Het kan zijn dat ik al mijn gevoelens van die tijd op dat vierkantje heb geprojecteerd, al mijn onzekerheid over mijn werk en al mijn eenzaamheid. Maar dat vierkantje kon die gevoelens wel bevatten, hoewel Mondriaan het daar zeker niet voor heeft bedoeld. Niet elk vierkantje kan dat. Ik kon ernaar teruggaan en zien dat het alles van die tijd voor mij had bewaard. Daar moest ik om huilen.
Ik weet dat je er niets aan vind, aan het schilderij. Dat geeft niet, daar gaat het ook niet om. Je kunt niet alles delen. Ik vond het heel fijn dat je me de reproductie hebt gegeven, later. Zelf durfde ik hem niet meer te kopen.
En dan nog wat: ik wil een kind van je. Het maakt me niet uit wiens zaad we ervoor gebruiken, als het maar van jou is.

Han van der...

5 jaren, 6 maanden geleden