Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Bijdragen over Op de fiets

Dit onderwerp is gearchiveerd. Er kan niet langer over geschreven worden.

 

Joy Puik

1,9

Voor de hoogste bieder

[uitgeschreven gesprek bij De Wereld Draait Door, 15 april jl.]
MvN: … En we hebben vanavond een hele speciale aflevering voor u, want we hebben hier in de studio de Victory Boogie Woogie, het schilderij waar zo veel om te doen is. Aan tafel bij mij Fei Fei, de vrouw die het schilderij naar Nederland heeft gehaald. Welkom, Fei Fei. [applaus]
Fei Fei: [onverstaanbaar]
Bert van Petten: Ze zegt dat ze blij is het schilderij aan het Nederlandse volk te kunnen laten zien.
MvN: En naast haar, haar zaakwaarnemer in Nederland, heb ik dat goed, Bert? [Bert knikt] Bert van Petten! [applaus] Tegenover hen de vrouw die de zaak voor het eerst in het nieuws bracht, Joy Puik, onderzoeksjournalist voor AS3 [applaus] en Roderik van Zwaaij, kunsthandelaar! [applaus]
Fei Fei, met welk doel ben jij naar Nederland gekomen? Wat dacht je toen je hier de haven in voer?
FF: [onverstaanbaar]
BvP: Nou, eh, Fei Fei vindt dat het schilderij hier hoort, in Nederland.
MvN: En hoe kom jij aan het schilderij, Fei Fei?
Fei Fei; [onverstaanbaar]
BvP: Het komt uit New York. Ze vertelt dat het uit New York komt.
MvN: Wat een geluk eigenlijk, Bert, dat jij zo goed Chinees spreekt? Want je hebt Fei Fei toch toevallig ontmoet?
BvP: Ja, ze legde aan vlak voor mijn werkplaats. Ik… Ik spreek niet zo goed Chinees, maar ik begrijp precies wat ze bedoelt hoor. [gelach]
MvN: [na korte stilte, tegen Fei Fei] Mogen we het zien?
[Fei Fei weifelt even, knikt dan]
BvP [haalt een kist te voorschijn]: Hier is het dan. [Opent de kist, haalt het schilderij eruit, geeft het aan Fei Fei. Fei Fei pakt het schilderij aan, draait het naar alle kanten, glimlacht. Applaus]
MvN [bekijkt bewonderend het schilderij]: Nou, ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik vind het prachtig. Roderik van Zwaaij, hoeveel is zo’n schilderij eigenlijk waard?
Roderik van Zwaaij: Dat hangt ervan af hè. Hoe meer publiciteit het oproept, hoe hoger de prijs.
MvN: Maar zeg eens, hoeveel zou jij er voor geven?
RvZ: Ik wil het niet hebben, ik wil het verkopen! Ik wil het verkopen aan de hoogste bieder!
MvN: Joy Puik, jij hebt contact gehad met Magda Vlekveld, de vrouw die de vorige versie van Victory Boogie Woogie naar Nederland heeft gehaald. Zou zij dit schilderij voor Nederland willen kopen?
JP: Ik kan niet voor mevrouw Vlekveld spreken hoor. Maar ik geloof wel dat zij geïnteresseerd is, anders had ze dat kort geding niet aangespannen. En ze is niet de enige. Veel mensen vinden dat dit schilderij in Nederland thuishoort, in een Nederlands museum, zodat iedereen het kan zien. Nu lijkt het erop dat het aan de hoogste bieder wordt verkocht. Dan is de kans groot dat het ergens in een huiskamer komt te hangen, voor de eigenaar en zijn vrienden.
RvZ: Luister eens, eh, Joy! Dat is natuurlijk een achterhaald standpunt hè. Kunst is niet meer voor de elite, voor die paar mensen die nog een museum bezoeken, kunst is voor het volk. Het volk dat er hard voor gewerkt heeft. Het volk dat het kan betalen. Net als alles in de moderne wereld is kunst een onderdeel van de markt.
BvP: De overheid kan dit toch niet meer betalen. Denk je echt dat de mensen het pikken dat er van hun belastingcenten een schilderij wordt gekocht, en dat ze dan ook nog eens moeten betalen om het te mogen bekijken?
MvN: Roderik, zou jij Fei Fei aan een goede koper kunnen helpen? Heb jij dat soort contacten?
RvZ: Ik heb met een paar mensen gesproken. Verder verklap ik niets.
MvN: Dank jullie wel. En dan gaan we nu…

Han van der...

5 jaren, 7 maanden geleden