Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Onderwerp: Robots

Godfried de Ridder

Personage: Godfried de Ridder

Een ruit die wijst naar de hemel

Proza door Niels ’t Hooft – 5 jaren, 5 maanden geleden

EXTHAVENGEBIED

Twee jonge vrouwen bewegen aarzelend rond een loods. Het zijn EVA en PUCK. Eva heeft steil blond haar tot de schouders en een BABY in een draagdoek, Puck een PEUTER aan haar hand, beide met lichtrode krullen. Ze inspecteren de HYDRAULISCHE CONSTRUCTIE aan weerszijden van het gebouw.

         PUCK
      (onzeker)
   Moeten we echt hier zijn? Het lijken wel robotpoten.

         EVA
   Het adres klopt.

         PEUTER
      (jengelend)
   Opa nou?

         PUCK
   Ik denk dat opa binnen is.

Eva stapt naar de SCHUIFDEUR, zoekt tevergeefs naar een bel en bonst drie keer. Het lijkt alsof de baby gaat huilen, maar er gebeurt niets. Eva bonst nogmaals. Nu begint de baby te krijsen.

         EVA
   Stil maar, kindje.

De deur schuift twintig centimeter open. Binnen is het donker. Het hoofd van GODFRIED komt tevoorschijn, aan alle kanten ongeschoren. Hij ziet er slaperig uit, zijn oogleden zijn opgezwollen. Het duurt even voor hij aan het licht is gewend, maar als hij Eva, Puck en de kinderen herkent, is hij op slag scherp.

         GODFRIED
   Puck, wat doe jij hier? En Eva…

         PUCK
      (dramatisch)
   Papa.

         GODFRIED
      (wijst naar peuter)
   Is dit…

         PUCK
   Dit is je kleinzoon.

         GODFRIED
      (brok in keel)
   Hoe oud is hij? Hij kan al lopen!

         PUCK
   Net twee geworden, papa.

         PUCK
      (tegen peuter)
   Zeg eens hallo tegen opa?

De peuter heeft zich vastgeklampt aan Pucks been en zegt niets.

         GODFRIED
   Hebben we elkaar zó lang niet gesproken?

         PUCK
      (verbolgen)
   Papa, we hebben al vijf jaar geen contact meer. Hoe kan het toch dat wij zo uit elkaar zijn gegroeid?

         GODFRIED
      (fronst)
   Misschien kwam de kunst tussen ons in te staan.

Eva schraapt haar keel en doet een stap naar voren.

         EVA
   Zal ik wat context geven? Het begon toen je een paar weken geleden ’s ochtends vroeg bij ons voor de deur stond. Mijn man was furieus, maar het wordt hem al rood voor de ogen als we over mijn oude baas práten… Christiaan kan me uiteraard gestolen worden, maar jouw idee is blijven hangen. De puurheid van kinderen… hun potentie om de essentie van de wereld bloot te leggen. Nu is Tobias nog wat klein, maar Pietje…

Godfrieds blik gaat eerst naar de peuter en dan naar Puck. Hij kijkt haar met grote ogen aan.

         GODFRIED
   Je hebt je zoon Pietje genoemd? Als in Pietje Mondriaan?

         PUCK
      (verbouwereerd)
   We vonden het gewoon hip…

         PUCK
      (tegen Eva)
   Mondriaan, is dat de maker van het schilderij waarover Arie Boomsma maar niet ophoudt?

Eva knikt naar Puck.

         EVA
   Om kort te gaan… toen Puck op kraamvisite was, heb ik het er met haar over gehad. Eerlijk gezegd had ze eerst totaal geen zin om bij je langs te gaan. Maar toen kwam die Boomsma op tv, en werd jouw idee ineens tastbaar.

         GODFRIED
   Goed… kom maar binnen.

INT. ATELIEROCHTEND

De ogen van Eva en Puck moeten wennen aan de duisternis. Is dat eenmaal gebeurd, dan zien ze… niets. De vloer lijkt leeg te zijn. Godfried loopt naar zijn bureau, naast de schuifdeur, en trekt anderhalve meter papier van een brede rol, die hij vervolgens met een handige beweging afscheurt en op de grond legt.

         GODFRIED
      (tegen Puck)
   Laat… Pietje… hier maar op zitten. Ik pak zo wat verf voor hem, blauwe verf. Instrueer hem niet, hij moet doen wat hij wil. Maar eerst geef ik een sneak preview van mijn magnum opus.

Godfried zet een schakelaar om. Er klinkt kabaal. De baby gaat weer krijsen.

EXTHAVENGEBIED

De constructie aan weerszijden van de loods komt in beweging. Het monotone geluid van de hydrauliek schalt over de kade en het water.

INTATELIER

Er ontstaat een kier boven het plafond, die licht over het interieur werpt. Een schaars geklede STEFAN ligt in een hoek op een matras, samen met TWEE BLOTE AZIATISCHE VROUWEN.

         GODFRIED
      (stem verheffend)
   Wat is er puurder, essentiëler dan een vrouwenlichaam?

         STEFAN
      (verward)
   Het is niet Fei Fei!

         EVA
      (lethargisch)
   Stil maar, kindje.

EXTHAVENGEBIED

Eén hoek van het dak rijst sneller dan de rest. De loods opent zich als een pedaalemmer.

INTATELIER

In het daglicht is te zien dat HET KUNSTWERK zich op het plafond bevindt. Er zijn diverse materialen op bevestigd, in diverse kleuren. In het midden hangt een mal in de vorm van een mens, armen en benen gespreid, als Da Vinci’s Vitruviusman.

         GODFRIED
      (stem verheffend)
   De kroon op het werk is de kunstenaar zelf, of iemand met zijn postuur.

         PUCK
      (bleek weggetrokken)
   Zoals Arie Boomsma?

EXTHAVENGEBIED

Het dak is tot stilstand gekomen boven de loods, een ruit die wijst naar de hemel. Er komt een meeuw op zitten.