Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Onderwerp: Striptease

Godfried de Ridder

Personage: Godfried de Ridder

Snuffelstage

Proza door Niels ’t Hooft – 5 jaren, 5 maanden geleden

1. Samenvatting
Voor u ligt het stageverslag van Lucia Labruyère, klas havo 3C. Tijdens mijn snuffelstage bij Kosakowski Snaps bv, die plaatsvond van 15 tot en met 21 april 2013, heb ik me vooral gericht op mijn eigen werk. Als ik terugkijk op deze week, kan ik zeggen dat ik veel heb geleerd over fotografie, video, kunst en het leven in het algemeen. Mijn missie is geslaagd, al denkt u daar vast anders over.

2. Stagebedrijf
Kosakowski Snaps bv is het bedrijf van de fotograaf Stefan Kosakowski, die ook mijn stagebegeleider was. De oude kunstenaar Godfried de Ridder, die ik tijdens deze week heb ontmoet, spreekt ‘Snaps’ graag op z’n Duits uit, zodat het klinkt als ‘borreltjes’ in plaats van ‘kiekjes’. Het bedrijf is opgericht in 2005 te Amsterdam, met de bedoeling om mensen in dienst te nemen, maar zo ver is het nooit gekomen. Al met al is mijn stagebegeleider nog steeds alleen, op af en toe stagiairs na, hij wisselt commerciële klussen af met subsidietrajecten, eigen werk, etc. Kosakowski Snaps bv is gevestigd op de eerste verdieping van het woonhuis van mijn stagebegeleider en zijn vrouw, maar meestal waren we in het atelier van de oude kunstenaar in de haven.

3. Opdracht
Vooraf was het idee dat ik me 50% van de tijd zou bezighouden met foto’s uitzoeken voor de stagebegeleider, 25% van de tijd met foto’s retoucheren, en 25% met videodingen, waarbij we zouden kijken of die nuttig waren voor Kosakowski Snaps bv. Ik had gehoord over andere snuffelstages die meer buffelstages waren, maar dit leek mij een heel relaxte indeling.

4. Uitwerking
In de praktijk heb ik gedaan wat ik zelf wilde, namelijk video’s maken. Want mijn hobby is: YouTube. Ik heb vooral de oude kunstenaar opgenomen, terwijl die over zichzelf praatte. Eerst vond ik hem nogal vol van zichzelf, later zag ik in dat hij sommige dingen echt goed doorheeft. En ik vond het een bende in zijn atelier, maar uiteindelijk kreeg ik er enorm veel zin om zelf ook dingen te maken. O ja, er gebeurde iets spannends toen ik buiten aan het filmen was, bij dat schip van het journaal. Daar kwam toevallig die Chinees van De wereld draait door uit de kajuit. Een minuutje later kwam er een jongen aan op een pizzabrommer, groene helm, supergrote bak achterop. Toen werd er een pizza uitgewisseld. Pas bij het terugkijken van de opname zagen we wat er niet klopte: de Chinees gaf de pizza aan de bezorger, en niet andersom, zoals je zou verwachten. Het was ook een joekel van een pizzadoos. Toen de snuffelstage was afgelopen, begon de oude kunstenaar aan een nieuw project, en hij wilde dat ik meedeed. Ik kon mooie dingen maken en iemand was blij met me, wat wilde ik nog meer? Dus ben ik niet echt meer naar school geweest. Mijn stagebegeleider raakte trouwens steeds meer van de wereld. Hij stond continu foto’s te maken, zonder plan, hij klikte maar en klikte maar.

5. Resultaat
Er zijn video’s gemaakt, zeker, maar het meeste resultaat zit in mijn hoofd. Ik heb gemerkt dat het prima is om niet zo spraakzaam te zijn. Er gebeurt juist iets grappigs. Mensen gaan de stilte invullen, ze zeggen meer dan normaal. Je leert ze veel beter kennen. Tegelijk gaan ze denken dat jij niet nadenkt, alsof je een gebruiksvoorwerp bent, een stofzuiger, of zo, dat je geen gedachtenwereld hebt, etc. Maar je zou toch iets moeten zien in mijn ogen? Ik weet trouwens niet of het echt zo is dat een stofzuiger geen gedachtenwereld heeft. Je kan het niet weten, en het helpt hem niet dat hij geen ogen heeft waarin je kan verdrinken.

6. Aandachtsgebieden
Is het wel de bedoeling dat je stagebegeleider zijn apparaat uit zijn broek ritst en hem in je keel steekt? Sorry, dat naïeve begint een maniertje te worden. Flauw. Ik weet best dat het niet normaal is als je stagebegeleider geile muziek aanzet, vraagt of je je hemdje uitdoet en daarna of je hem wilt afzuigen. Ik schrijf het hier op om u te choqueren en mijn stagebegeleider te schaden. Ik hoop dat zijn vrouw dit leest. En mijn ouders, al zullen die er geen tijd voor hebben. Stefan Kosakowski heeft mij de ruimte gegeven om video’s te maken, maar een goede stagebegeleider was hij niet. Plus: het lot van de kunstenaar is om vroeg of laat ten onder te gaan, zegt Godfried de Ridder. Zelf ben ik ook ooit aan de beurt. Althans, het lijkt me onvermijdelijk dat ik een kunstenaar word. Misschien ben ik het al. Wat denkt u?

7. Conclusie
Ik lever dit stageverslag in omdat ik van school af moet als ik het niet doe, dit is mijn laatste kans om goede wil te tonen, etc. Maar ik vermoed dat u dit verslag niet zal waarderen. Het is wel eerlijk opgeschreven hoor. Dus waarschijnlijk is het de waarheid die tegenvalt.