Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Onderwerp: De kist

Fei Fei

Personage: Fei Fei

Aankomst in Nederland

Proza door Robbert – 5 jaren, 8 maanden geleden

Langzaam glijden we de haven binnen. Het is alsof de motor uit is en we alleen maar wat drijven, stilletjes, richting de kade.
Ik ben buiten op het zijdek gaan staan, in de regen, waarom weet ik eigenlijk niet. Naast me staat een man, hij is me achterna gelopen. Zijn naam is Chen. Met hem vorm ik een echtpaar. Chen is zeven maanden geleden in Peking met me getrouwd. Hij was verliefd op me en zo aanhoudend.
Mijn man pakt zijn fototoestel uit zijn zak en kijkt verwachtingsvol door de lens. Hij maakt een foto en ik begrijp niet waarom. Wie wil er nou een herinnering van dit uitzicht: wat bruine gebouwen, wat desolate hijskranen, een loods en laaghangende grijze wolken? Ik hoop dat de rest van dat Nederland minder saai is.
We dragen allebei dezelfde felgele regenjas. Ik voel me voor gek staan in dit idiote ding. Chen had ze gisteren in het bootwinkeltje gekocht. Omdat ze van pas zouden komen in Nederland, zei hij. Zijn cadeaus zijn altijd teleurstellend.
Desondanks steun ik mijn man. Ik help hem bijvoorbeeld met het dragen van onze bagage: twee koffers en de zware, gelakte notenhouten kist met daarin het schilderij van Piet Mondriaan. We zullen voor het terugbrengen van dit werk een beloning krijgen, van iemand, en vanaf dan zal mijn toekomst beter worden dan het verleden. Want de overheid hier heeft in 1990 voor heel veel geld een bijna identiek kunstwerk van Mondriaan gekocht. Ja, het mondaine leven waar ik altijd al van gedroomd heb ligt in het verschiet.
Chen legt zijn arm om mijn schouder en hij houdt het fototoestel voor ons in de lucht. Ik glimlach en hij drukt op het knopje. Als hij ons op het schermpje wil terugzien blijkt de foto mislukt, omdat er een regendruppel op de lens lag. Als hij een tweede poging wil wagen raakt de boot de wal en door de kleine schok laat hij bijna het toestel uit zijn handen vallen.
Waarom ik met deze sul getrouwd ben? Om die bruidsschat natuurlijk.
Over een paar minuten zal de boot echt aangemeerd zijn en het schilderij zal door de douane moeten. Ik hoop dat dat goed zal gaan. We hebben in ieder geval nauwkeurig voorbereid wat we zullen gaan zeggen…