Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Onderwerp: Striptease

Lijkzang-III

Poëzie door Fabian Stolk – 5 jaren, 8 maanden geleden

Als het maar niet zo zou plakken.
Al dat gedoe altijd, dat zuigen, dat
Trekken, het klemmen en rekken,
Dat kleffe, dat blijvende, klevende,
En dan daarnaast nog, kchrrychst-
Tisteering, shit, daar zit er dus een:
Als een puist, een pukkel, een aambei
ex negativo, midden erin, wat dondert ’t,
Ik bedoel: interesseerde de materie
Deze kille meneer dan geen hol?
Niemand die het zal zien, vrees ik.
Maar, Jezus, al die pestkleine steken,
Die gaten. Het weefsel aan flarden.
Of er een specht of zo in de weer
Geweest is, maar wel een gestoorde.
Of er ’n manisch-psychotysche misfit
Met twintig zygodactylische poten
Me een Thaische massage cadeau deed.
Lik m’n hoelah! Typh op met je pinnen,
Al je pennen, je naalden, je nietjes.
Mijn god, waren er toen dan al nietjes?
En rot anders alsnog op met je suffix.
Nieten, goddomme. Verneinung, dat is het.
En dwars daar dan weer overheen
Al die nuffig stripjes in kleurtjes
Of ik zelf niet enige samenhang,
Geen enkel spoor van cohesie vertoon.
En als toef op de taart drupt alles
Nou langzaam en smijdig, gestadig
Uit kwartslag gedraaide, onwillige hoekjes,
puntstandig gekanteld ten toon nu gestelde
Geduckttapete vlakjes. Oh, oh, den haagh,
Drijf me af, liever gister nog dan vandaag.