Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Onderwerp: Averij

Godfried de Ridder

Personage: Godfried de Ridder

Ik denk het telwoord

Proza door Niels ’t Hooft – 5 jaren, 7 maanden geleden

—Hallo?
—Hallo, met Joy Puik, freelance journalist, spreek ik met Godfried de Ridder?
—Daar spreek je mee.
—Ha, fijn. Ik houd me momenteel voor AS3 bezig met de Chinese Victory Boogie Woogie, en als ik het goed begrijp weet u daar meer van.
AS3, is dat nog steeds op de televisie tegenwoordig, of alleen nog maar op internet?
—Internet, radio, tv, alles… ik bel u omdat ik u enkele vragen zou willen stellen over het schilderij en uw relatie ermee…
—Brand los…
—Eigenlijk zou ik u later vandaag willen interviewen, met een camera erbij, op een gepaste locatie. Wellicht uw atelier?
—Mijn atelier? Dat wordt… lastig. Het ligt er momenteel wat ontoegankelijk bij… er is daar net een groot project aangevangen. Het is nog wat… breekbaar… het nu blootstellen aan vreemden is het in de kiem smoren. Sowieso komt het vrij beroerd uit nu, qua timing. Ik ben momenteel in het VU, begrijp je?
—Er is toch niets ernstigs met u?
—Het is maar hoe je het bekijkt. Maar ik ben hier niet voor mijzelf, als je dat bedoelt. Ik bezoek een oude vriendin.
—Kan ik het dan telefonisch doen? Ik zal het kort houden.
—Wat dat betreft kan ik niets beloven.
—Wat wat betreft?
—Wat betreft het kort houden.
—…
—Maar stel vooral je vragen. De tijd loopt.
—De prangendste vraag dan maar als eerste… hoe bent u persoonlijk nu eigenlijk betrokken geraakt bij de hele Mondriaan-kwestie?
—Dat schip ligt vlakbij mijn atelier in de haven, hè? Ik kan er zo naartoe lopen. Op een gegeven moment hebben we daar iets gefilmd…
—We?
—Een vriend en ik. Hij filmt mij. De hele tijd, althans, als het hem uitkomt.
—Hoe heet die vriend?
—Stefan Kosakowski… het is ook een goede fotograaf… zullen we ter zake blijven?
—Sorry, zijstraatje… u filmde bij de Elefteria.
—Stefan heeft mij de opname pas veel later getoond. Laten we zeggen dat de significantie van wat er achter mij in beeld te zien was, pas helder werd toen ik het schilderij bij Matthijs van Nieuwkerk in de uitzending zag. Als ik bami eet, doe ik dat altijd met Matthijs op de achtergrond… er zijn tal van dingen die mij dan duidelijk worden, vooral over de teloorgang van onze samenleving… maar zelden heb ik daaraan zo’n concrete actie gekoppeld als toen…
—En welke actie was dat?
—Ik ben naar het schip gewandeld. Daar trof ik de Chinees aan. En van het een kwam het ander. Laten we zeggen dat ik de averij ten dele heb kunnen herstellen… in volle vaart…
—Je treedt nu op als woordvoerder van Chen, en van zijn neef Li… de bezitters van de vierde Victory Boogie Woogie. Chen was enkele weken eerder al met een derde versie gekomen… de versie die Fei Fei, zijn vrouw, nu in het bezit heeft. Dát schilderij had Chen na vele omwegen, en met grote moeite, per schip de Amsterdamse haven in gekregen. Als dat zo moeilijk was, waarom kon hij de vierde versie dan zo eenvoudig door Li laten invliegen?
—…
—Heeft u daar een idee over?
—Ten eerste, de frase ‘woordvoerder’ laat het zwaarder klinken dan het in werkelijkheid is. Het Nederlands van Chen is simpelweg wat roestig… het zou bot zijn om zo’n jongen niet even te helpen met zijn taalkloof. Ten tweede, de hele logistiek van de operatie… eens even kijken… ach, gadverdamme… pardon, ik moet geloof ik gaan ophangen…
—Snel nog een laatste vraag? Echt de allerlaatste…
—Nou…
—Kunt u kort beschrijven wat het verschil is tussen de derde en de vierde versie?
—Het telwoord? Ik denk het telwoord.
—Meneer De Ridder… iedereen wacht natuurlijk op het oordeel van Magda Vlekveld over dit schilderij. Heeft zij zich er al over uitgelaten?
—Uitgelaten… dat is zo’n heftig woord. Magda heeft net over mijn broek gekotst… als dat een indicatie is, moet het een flink beroerde versie zijn. Maar je bent journalist hè? Laat ik me dan vooral niet te negatief uitlaten… laten we het erop houden dat Magda vooralsnog laaiend enthousiast is, dat het volk staat te juichen, dat zelfs God een beetje jaloers is… heb je dat opgeschreven?