Dit was een gezamenlijk schrijfspel. Lees het resulterende verhaal hieronder.

Het goede voorbeeld

Proza door Dirk Sr. – 5 jaren, 6 maanden geleden

Paul Witteman stapelt papieren op en legt ze aan zijn voeten, Jeroen Pauw kijkt naar de zoldering door de haarlok heen en stelt vast dat zijn kapsel goed zit. Onder de mensen in het publiek gaat nog gauw een mentos van hand tot hand. De muziek tettert. De lamp op camera 2 gaat aan.
Paul: U zag de Zapservice en dan gaan we het nu hebben over de merkwaardige ontwikkelingen rond de Victory Boogie Woogie, het beroemde schilderij van Piet Mondriaan. Recentelijk verschenen er berichten over een tweede versie, die, voor zover ik het begrepen heb, een soort voorstudie zou kunnen zijn. Opgedoken na zestig jaar te zijn verborgen. Maar het doek kwam uit China en daar zijn ze erg goed in het namaken van Westerse kunst, dus de ophef was niet van de lucht. Te meer daar het om een schilderij gaat dat tientallen miljoenen euro waard zou kunnen zijn. Tot overmaat van ramp was er sprake van nog een voorstudie, een veel kleiner werk en de verwarring was niet van de lucht. Vandaag is bekend geworden dat de Nederlandse Staat dat laatste werk aankoopt. Daarom zitten we hier met onze premier, Mark Rutte met wie we zo gaan praten.
Jeroen: Maar voordat we dat doen, de voorgeschiedenis. Ook aan tafel zit een van de hoofdrolspelers in dit verhaal, de presentator, bloemlezer en kunstminnaar Arie Boomsma, die kort geleden een publieksactie begon om die nieuwe Victory Boogie Woogie voor Nederland te behouden. Hij liet zelfs de nieuw ontdekte Boogie Woogie op zijn rug tatoeëren. Waarvan hier achter ons beelden zijn te zien. Kun je nog even kort uitleggen hoe je daar nou bij kwam?
Arie: Gewoon omdat het me aan het hart ging, Jeroen. De kunst heeft het al zo moeilijk, er wordt zo op afgegeven, en toen zich ene meneer Wong, een manager van een Chinese multinational aandiende om dit Nederlandse schilderij weg te kapen, besefte ik, ik houd van dit revolutionaire, energieke, kleurrijke en oer-Nederlandse schilderij. Dit mag niet verdwijnen naar een kantoortoren in Shanghai. Dus ik ben gaan bellen en bedacht dat ik een daad moest stellen om iedereen te laten merken dat ik dit echt met hart en ziel meende.
Paul: En ben je er nog wel blij mee, nu blijkt dat je een nep-variant op je rug hebt, een verzinsel van een Chinese vervalser?
Arie: (hinnikt en schokschoudert) Ik kan de humor er wel van inzien, Paul. Het bewijst de problematische verhouding tussen media en kunst. Perfect beeld van het vreemde verhaal, waar ik in terecht ben gekomen. Maar nog steeds een uitdrukking van mijn liefde voor Mondriaans werk en een bewijs hoe ver ik wil gaan om die uit te dragen. Trouwens, mijn rug is een toeristische attractie op zichzelf: je hoeft niet naar Shanghai om die beroemde Chinese variant op Mondriaans meesterwerk te zien, je kunt een kaartje kopen bij mij en dan doe ik mijn t-shirt uit.
Jeroen: Dat deed je toch al graag, daar heb je geen Mondriaan voor nodig.
Arie: Dat was een grapje, Jeroen, en je neemt me toch niet kwalijk dat ik werk met wat ik heb? Dat doe jij ook.
Paul: Voordat we gaan zwarte pieten wie hier het ijdelst is, stel ik voor dat we aan premier Mark Rutte vragen waarom de Nederlandse Staat in deze penibele tijden een voorstudie van een onaf schilderij koopt voor maar liefst zeven en een half miljoen euro?
Mark: Ik ben blij, meneer Witteman, dat u mij die vraag stelt. Kijk, de Nederlandse Staat wil het goede voorbeeld geven. Op de staatsbegroting is zeven miljoen zoiets als een paar duizend euro voor u. Flink, maar overzichtelijk. Een prijs die je kunt betalen, al zal je er andere dingen voor moeten laten. Maar je hebt het er voor over, omdat je ergens van houdt. Omdat je de kans niet wilt laten lopen je leven rijker te maken. Mondriaan! Nederlandser kan het gewoon niet. En juist om in tijden van algemene somberte oog te hebben voor iets dat de ziel van Nederland op een internationaal briljante manier uitdrukt, dat is inspirerend. Moeite doen voor het mooie in het leven, daar verspreid je optimisme mee. En ik ben de heer Boomsma enorm erkentelijk dat hij met zijn bevlogen inzet de verwarring en het wantrouwen heeft weggenomen en voor iedereen duidelijk heeft gemaakt waar het om ging. Het behouden van modern Nederlands erfgoed. Als alle burgers nou, naar eigen vermogen, ook zo hun hart en hun portemonnee…
Jeroen: Maar wat als nou blijkt dat u ook een nep-Mondriaan heeft gekocht?
Mark: Dan hoop ik dat iedereen solidair is en naar Winterswijk komt, om te kijken hoe prachtig zelfs een kopie kan zijn, hoe boeiend de tentoonstelling van Mondriaans leven daar is, en na afloop een pannekoek gaat eten, en misschien een leuke sjaal of koffiekopjes koopt in een lokale boetiek, zodat de economie van dit land weer,….
Arie: Wat vind U zelf zo mooi aan de Victory Boogie Woogie meneer Rutte?
Mark: Goed beschouwd doet dat er niet toe, maar u mag gerust weten dat ik altijd aan Monopoly moet denken als ik het zie, en dat roept een opgewonden, gretig gevoel op. Die optimistische handelsgeest, dat spel en het aanpakken, allemaal//